Η ημερομηνία επιλέχθηκε με αφορμή μια μεγάλη διαμαρτυρία γυναικών, που έγινε στις 8 Μαρτίου 1857 στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ, όπου εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας ντυμένες στα άσπρα, βγήκαν στους δρόμους ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και ίση αμοιβή με τους άνδρες. Η ίδια ημερομηνία επιλέχτηκε τα επόμενα χρόνια από τις γυναίκες, για να διαμαρτυρηθούν για τις κακές συνθήκες εργασίας και να ζητήσουν την ισότητα των δύο φύλων.

Το 1910 στην Κοπεγχάγη καθιερώθηκε η 8η Μαρτίου ως παγκόσμια μέρα της γυναίκας. Η πρόταση για μία Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας έγινε από τη σημαντική Σοσιαλίστρια πολιτικό Κλάρα Ζέτκιν. Από τότε γιορτάζεται κάθε χρόνο σε όλο τον πλανήτη είτε σε περιοχές όπου η γυναίκα είναι χειραφετημένη είτε σε περιοχές όπου ζει υπό καταπίεση.

Όμως, πέρα από τα δώρα και τα λουλούδια που χαρίζονται στις γυναίκες, «τι νόημα έχει η Ημέρα της Γυναίκας» σήμερα;

Η απάντηση είναι πολύ απλή. Όλα όσα σήμερα θωρούνται δεδομένα για τις γυναίκες, όπως τα εργασιακά δικαιώματα, ίση αμοιβή με τους άνδρες, ισονομία, δικαίωμα ψήφου, δικαίωμα στην εκπαίδευση, και πολλά άλλα, παλιότερα αποτελούσαν ένα μακρινό όνειρο, η πραγματοποίηση του οποίου φάνταζε αδύνατη.

Δυστυχώς όμως, για πολλές γυναίκες τίποτα από όλα αυτά, ακόμα και στις μέρες μας δεν είναι δεδομένο. Αυτό μας θυμίζει κάθε φορά η μέρα αυτή. Ακόμη και αν η θέση των γυναικών τόσο στην οικογένεια αλλά όσο την κοινωνία έχει αλλάξει ριζικά χάρη στις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις και τη διαμόρφωση νέων αντιλήψεων και ιδεολογιών, σε πολλές χώρες οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα ξένης ιδιοκτησίας, με ελάχιστα ή καθόλου δικαιώματα.

Δυστυχώς υπάρχουν διάφορες μορφές βίας κατά των γυναικών και καταπάτησης των δικαιωμάτων τους:

-   Ενδοοικογενειακή βία  (ο ξυλοδαρμός των συζύγων είναι η πιο διαδεδομένη μορφή βίας)

-   Βιασμός

-   Εμπορία γυναικών και κοριτσιών

-   Βία σε περιόδους ενόπλων συγκρούσεων (όπως οι δολοφονίες, οι συστηματικοί βιασμοί, η σεξουαλική δουλεία και οι εξαναγκαστικές εγκυμοσύνες)

-  Φόνοι τιμής (τιμωρία που μπορεί να φτάσει και στο φόνο, από το σύζυγο ή την οικογένεια της για παραβίαση κανόνων ηθικής. )

-   Θανάτωση θηλυκών βρεφών και επιλογή φύλου στα έμβρυα προς όφελος των αρσενικών βρεφών

-   Ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τη δύσκολη πρόσβαση στην εκπαίδευση, τη μειονεκτική θέση στον εργασιακό χώρο έναντι των αντρών, και  την υποβαθμισμένη θέση στην κοινωνία, αποτελούν προβλήματα για πολλές γυναίκες στις μέρες μας, που καθημερινά βλέπουν τις ελπίδες τους να χάνονται και τις επιθυμίες τους να παραμένουν απραγματοποίητες.

Μάλιστα, ενώ στην Αυστραλία οι γυναίκες έχουν δικαίωμα να ψηφίζουν από το 1902, στην Ελλάδα από το 1952, στην Ιταλία από το 1946, στη Νότια Αφρική από το 1930 για τις λευκές και το 1994 για τις μαύρες(!) ,στο Κουβέιτ οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα στην ψήφο μόλις το 2005, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα το 2006, ενώ στη Σαουδική Αραβία δεν μπορούν ακόμα και σήμερα να ψηφίσουν.

8 Μαρτίου 2010…

100 χρόνια πέρασαν από τότε που καθιερώθηκε η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας και όμως…

·         Το 70% του πληθυσμού που ζει σε συνθήκες έσχατης φτώχειας είναι γυναίκες

·         Τα 2/3 των αναλφάβητων ενηλίκων στον κόσμο είναι γυναίκες

·         To 80% των προσφύγων είναι γυναίκες και παιδιά

·         Οι γυναίκες καλλιεργούν το 80% των χωραφιών, ενώ κατέχουν μόλις το 1% της γης.

·         1 στις 4 γυναίκες έχει υποστεί κακοποίηση από τον σύντροφο της. Μόνο 44 χώρες στον κόσμο προστατεύουν με συγκεκριμένο τρόπο τις γυναίκες από την οικογενειακή βία.

·         1 στις 5 γυναίκες σε ολόκληρο τον κόσμο είναι θύμα βιασμού, πολλές από αυτές από γνωστό θύτη. Μεταξύ 40 και 60 τοις εκατό των σεξουαλικών επιθέσεων διαπράττονται σε βάρος κοριτσιών κάτω των 16 ετών.

·         Στις ΗΠΑ, μια γυναίκα κακοποιείται κάθε 18 λεπτά ενώ το 22-35% των νέων γυναικών που μπαίνουν στα επείγοντα των νοσοκομείων είναι θύματα βίας.

·         Περισσότερες από 16,4 εκατομμύρια γυναίκες σήμερα έχουν τον ιό HIV/AIDS και τα τελευταία χρόνια το ποσοστό των γυναικών έχει ανέλθει από το 41 στο 47 τοις εκατό του προσβεβλημένου πληθυσμού. Στην Αφρική, οι έφηβες κοπέλες έχουν πενταπλάσιες πιθανότητες να προσβληθούν απ’ ό,τι τα αγόρια.

·         Υπολογίζεται ότι 1,3 δισεκατομμύριο άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο, το 70 τοις εκατό από αυτούς γυναίκες, ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα κατά κεφαλήν εισόδημα.  

·         1 γυναίκα κάθε λεπτό πεθαίνει λόγω επιπλοκών τοκετού ή εγκυμοσύνης (το 99% συμβαίνει σε αναπτυσσόμενες χώρες). Πολλές από τις γυναίκες αυτές θα μπορούσαν να έχουν σωθεί, αν είχαν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης.

·         Στο Περού το 70% όλων των εγκλημάτων συμπεριλαμβάνουν κακοποίηση γυναικών από τους συζυγούς τους.

·         Έξι κορίτσια υποβάλλονται σε κλειτοριδεκτομή κάθε λεπτό που περνάει.

Στην Ελλάδα αν και οι γυναίκες αποτελούν το 50% του πληθυσμού, συνιστούν μόλις το 16% της ελληνικής βουλής. Επίσης, η ανεργία πλήττει περισσότερο τις γυναίκες στη χώρα μας, αφού αποτελούν το 60% των ανέργων. Οι μητέρες που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους

πλησιάζουν τις 200.000 στη χώρα μας, ενώ οι γυναίκες - θύματα βιασμού στην Ελλάδα ανέρχονται στις 4500 ετησίως, όπου το 36,5% είναι ανήλικες.

Ακόμα και σήμερα είναι λίγες οι διατάξεις που αναφέρονται ειδικά στην βία κατά των γυναικών. Για τη σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας, η ελληνική νομοθεσία παρέχει προστασία στις γυναίκες με γενικές μόνο διατάξεις, ενώ ο βιασμός αποτελεί αυτεπάγγελτο αδίκημα μόλις από  το 1984.

ΑΔΕΔΥ προτάσεις:

1.     Αντιμετώπιση της ανεργίας και ιδιαίτερα της αυξανόμενης ανεργίας των γυναικών, που εξακολουθεί να είναι υπερδιπλάσια αυτής των ανδρών.

2.     Ενιαία σχέση εργασίας για όλους τους εργαζόμενους στο Δημόσιο – όχι στις ελαστικές μορφές απασχόλησης.

3.     Εξασφάλιση ίσων ευκαιριών για εργασία και επαγγελματική εξέλιξη (προαγωγές κλπ) και για τα δύο φύλα.

4.     Αναγνώριση της προσφοράς της γυναίκας στην οικογένεια όσον αφορά τα ασφαλιστικά της δικαιώματα και συγκεκριμένα:

α) Εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν την αναγνώριση πλασματικού χρόνου υπηρεσίας ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών όπως ισχύει και στον Ιδιωτικό Τομέα και για τις γυναίκες στο Δημόσιο.

β) Χορήγηση της σύνταξης (αφορά και τους δύο συζύγους) στον επιζώντα σύζυγο Δημ. Υπάλληλο σε περίπτωση θανάτου του/της συζύγου ανεξαρτήτως προϋποθέσεων, σύμφωνα με τα ισχύοντα για τους ασφαλισμένους των υπολοίπων Ταμείων.

γ) Χορήγηση της εφάπαξ αποζημίωσης και των μερισμάτων στους κληρονόμους χωρίς προϋποθέσεις σε περίπτωση θανάτου του Δημ. Υπαλλήλου.

ΑΔΕΙΕΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

α. Αύξηση της άδειας μητρότητας και δυνατότητα χορήγησης της σ’ όλες τις εργαζόμενες στο Δημόσιο ανεξαρτήτως εργασιακής σχέσης.

β. Αύξηση της άδειας μητρότητας ή επέκταση μειωμένου ωραρίου σε περίπτωση διδύμων.

             γ.     Επιπλέον μέτρα διευκόλυνσης [άδειες

           – ωράριο]για γονείς παιδιών με ειδικές

            ανάγκες.

            δ. Λήψη ουσιαστικών μέτρων [άδειες ,λήψη

            στεγαστικών δανείων με καλύτερες

            προϋποθέσεις] για την στήριξη

            μονογονεϊκών οικογενειών

            ε]    Χορήγηση άδειας [συγκεκριμένων

             ημερών]

            σε περίπτωση ασθένειας παιδιών.

            στ ]  Αύξηση των ημερών αδείας για σχολική

            παρακολούθηση.

            ζ]    Λήψη ουσιαστικών μέτρων [αύξηση της

            άδειας και καλύτερη ρύθμιση αυτής ] σε

            περίπτωση υιοθεσίας τέκνου.

            η]   Λήψη ειδικών μέτρων στήριξης για την

            άγαμη μητέρα [ τα μέτρα που αναφέρει ο νέος

            Υπαλληλικός Κώδικας είναι ανεπαρκή και

            υπολείπονται αυτών στον ιδιωτικό τομέα].

            στ]  Μέτρα διευκόλυνσης για τους γονείς παιδιών

             εξαρτημένων από ουσίες που παρακολουθούν

             πρόγραμμα αποτοξίνωσης [ το πρόβλημα έχει

             πάρει τεράστιες διαστάσεις και η πολιτεία

             αρνείται να το αντιμετωπίσει συνολικά].

             ΠΑΡΟΧΕΣ

                α ] Χορήγηση του οικογενειακού επιδόματος

             {20%  γάμου και 10% τέκνου] υπολογιζόμενο με

             βάση το 18ο κλιμάκιο της ΠΕ κατηγορίας [είναι

             απαράδεκτο σήμερα το επίδομα γάμου να είναι

             35 ευρώ και το επίδομα τέκνου 18 ευρώ].

             β ] Το επίδομα τέκνου να αυξάνεται σε ποσοστό

           από το τρίτο παιδί και πάνω.

           γ ]  Διπλασιασμός του επιδόματος τέκνου για

           παιδιά με αναπηρία άνω του 67%.

           δ ]  Επίδομα τοκετού 3.500 ευρώ τουλάχιστον

           [το πραγματικό κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο]

           αναπροσαρμοζόμενο από τις εκάστοτε

           Συλλογικές Συμβάσεις στο Δημόσιο.

           ε ]  Ίδρυση βρεφονηπιακών σταθμών [ με πλήρη

           ωράρια , δωρεάν ] και χώρων φροντίδας παιδιών

           και ηλικιωμένων, επέκταση του μέτρο της

           «Βοήθειας στο Σπίτι» για όλο τον πληθυσμό και

           ανάλογα με τις σημερινές ανάγκες. Αν δεν

            υπάρχουν βρεφονηπιακοί σταθμοί, χορήγηση

            ειδικού επιδόματος για κάλυψη της σχετικής

            δαπάνης .

            στ ] Χορήγηση του επιδόματος γάμου που

            αποτελεί οικογενειακό επίδομα, σε όλες τις

            μονογονεϊκές οικογένειες εφόσον υπάρχουν

            παιδιά και ανεξαρτήτως ηλικίας αυτών.